świadectwa charakterystyki energetycznej

Świadectwo charakterystyki energetycznej budynku (pot. certyfikat energetyczny) – termin oraz zawód certyfikator energetyczny wprowadzone zostały w polskim ustawodawstwie z dniem 1 stycznia 2009 r. jako wdrożenie Dyrektywy  Parlamentu Europejskiego i Rady Europy z dnia 16 grudnia 2002 r. dotyczącej jakości energetycznej budynków.

Celem Dyrektywy jest wypromowanie poprawy efektywności energetycznej budynku we Wspólnocie Europejskiej, biorąc pod uwagę zewnętrzne i wewnętrzne warunki budynku i opłacalność przedsięwzięć.

Metodologię obliczania świadectw wprowadza Rozporządzenie z dnia 6 listopada 2008 r.[4]. Świadectwo charakterystyki energetycznej budynku jest ważne 10 lat.

Świadectwo/Certyfikat określa wartość rocznego zapotrzebowania na nieodnawialną energię pierwotną EP i energię końcową EK. Wyliczenia podane są w kWh/m²/rok. Energia pierwotna uwzględnia straty powstające na etapie jej produkcji i przesyłaniu. Może być większa od końcowej, gdy nośnikiem ciepła jest np. gaz, prąd lub mniejsza, gdy nośnikiem jest biomasa.

 

Jakie budynki muszą posiadać świadectwo?

  1. Każdy budynek oddawany do użytkowania oraz podlegający zbyciu lub wynajmowi.
  2. Budynków użyteczności o powierzchni użytkowej powyżej 1000 m2(tj. dworce, szkoły, lotniska, muzea, hipermarkety) Dla tych budynków wymagane jest, aby świadectwo było umieszczone przy głównym wejściu.
  3. Budynek po modernizacji, wskutek której zmieniła się charakterystyka cieplna budynku (tj. wymiana okien, termomodernizacja)
  4. Mieszkanie
  5. Lokal w budynku stanowiący samodzielną całość techniczno-użytkową (tj. wynajmowany lokal w kamienicy)

wyszukiwarka ofert

Notatnik

notatnik jest pusty

newsletter

Podaj swój adres e-mail, aby otrzymywać informacje o nowych ofertach